Al heel spoedig kan de mens de veranderingen van de maan, haar schijngestalten, met de fasen van het vrouwelijk leven zijn gaan vergelijken.Maar de maan was niet alleen een symbool voor de maagd, de zwangere moeder en de oude vrouw, ze was ook een bestendige herinnering aan het ‘sterf en word’, he grootste geheim van de mens. Daarom werd ze al heel spoedig beschouwd als het fenomeen dat de vruchtbaarheid van de natuur en ook van de mens beînvloedde- en niet ten onrechte zoals nu de wetenschap aantoont... Alle vruchtbaarheidsgodinnen waren op de eerste plaats godinnen van de maan, en in hun tempels bracht men hulde aan de door de maan geschonken vruchtbaarheid. Hoogtepunt van deze huldigingen waren in de ijden van de vrouwelijke tempels heilige erotische gebruiken. Daar waren, en zijn nog, veel raadselen omheen. Het uitgangsidee was echter, globaal gesproken, da zich bij de verenigng van man en vrouw goddelijke kracht op aarde manifesteert en energieën worden vijgemaakt die weer de algemene vruchtbaarheid dienen.
***Bron 9: blz. 86***
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten